22 Oktober 2017

Wij zijn dus vertrokken om 9:00 richting Bornem en waren om 23:30 thuis.

Wij hebben een fijne vakantie gehad in Oktober 2017 met :

• een gemiddelde dagtemperatuur van om en bij de 25°
• 's avonds is het wel donker rond 19:30
• avondtemperatuur blijft trui of jas overbodig maken (± 15°)
• iets meer dan 6000 km gereden waarvan 2500 km buiten Spanje
• het mooiste hotel qua ligging en eten en infrastructuur was Hotel Delfin te Benidorm
• de grootste tegenvaller was de zuid-oost kust met zijn 100-en km2 vol met plastiek en de woestijn bij Tabernas
• de mooiste cultuurstad van Spanje blijft Alcala de Henares
• de mooiste natuurstad van Spanje is voor ons nog steeds La Seu d'Urgell
• de leukste stad van Spanje is Zaragoza
• de stad met de meeste tappa-bars per vierkante meter en die we het best kennen wegens ons Ans is Logroño
• veel geluk wat betreft het ongeval op de eerste dag in Frankrijk
• en met de platte band in het midden van de bergen in Spanje

In de toekomst zijn we vast van plan om terug naar Spanje te trekken, maar dan met het vliegtuig gecombineerd met een huurwagen.

Vluchtprijs ± 100€/man

Huurwagen ± 400€ (14dagen)

Vervoer naar luchthaven ± 150€ 

2 dagen verlof in surplus                                                       of 750€

Toll in Frankrijk ±170€

Brandstof 2500km ±150€

Slijtage eigen wagen 4 banden op 5 jaar ±80€/trip

Onderhoud eigen wagen (+1 op 5 jaar) ± 50€/trip

Schaderisico ...                                                                     of +450€

20 Oktober 2017

Van Zaragoza gaat het naar La Seu d'Urgell.

La Seu d'Urgell is een kleine Spaanse stad vlakbij ministaat Andorra. De bisschop van het bisdom Urgell is in naam nog steeds de staatshoofd van Andorra (sinds 1277).

Na een kort bezoek aan de Parador van La Seu d'Urgell gaan we linea recta naar Andorra om de tank te vullen aan ongeveer 0,9€/l en 3 liter drank met een hoog alcohol gehalte in te slaan.

Terug in La Seu d'Urgell wordt het duidelijk dat de papa zijn kaars bijna opgebrand is. We gaan dus op 22 oktober vervroegd naar huis. Mams gaat erop haar eentje op uit en komt zo aan het Olympisch wildwater circuit. Echt de moeite om eens te bezoeken.

Het stadje S. d'Urgell is de moeite om het hart van de stad met zijn smalle steegjes te bezoeken.

's Avonds dan nog eens in het zwembad gedoken en daarna van het traditioneel menu te genieten in de overheerlijke keuken van de Parador.

19 Oktober 2017

Start met een klein ontbijt met reusachtige en goede croissantes. Daarna richting Huesca en verder voor een dag vol plezier!

Eerst in Huesca de Carrefour bezocht voor olijfolie en asperges, dan richting Alquézar aan de voet van de Pyreneeën, befaamd voor zijn kasteel en klooster ... Maar op ongeveer 1 km gestrand met platte band! Assistentie gebeld, takelwagen bracht ons naar Huesca en rond 19:00 met 2 nieuwe banden terug naar af.

Een lange maar inhoudelijk vrij korte dag, samengevat 'olie en asperges'.

17 Oktober 2017

Na een wel verdiende nachtrust en een kort ontbijt in één van de vele cafés hier in de buurt, gaan we met de taxi naar 'La Cicleria' (een fietsverhuurder annex café). We huren ons een fiets en maken 2 grote ritten. De eerste langs de oever van de Ebro tot aan de expohallen en dan terug langs de andere oever naar Cicleria voor een andere fiets omdat het zadel blijkbaar afgebroken is.

Dan fietsen we richting 'Parque Grande' via het 'Canal Imperial' en dan via de binnenkant van het enorme park terug richting de kathedraal van Pilar. Met een enorme bloemenberg voor de één of ander heilige.

Tussentijds stop voor pita's Mejillones a Vapor, a la Escocesa en a la Mahonesa Picante ... lekkker

Alhoewel er nog veel kan verbeterd worden aan de Infrastructuur is dit een aanrader. De fietsen konden we eerst vanaf 17:00 afleveren (siesta tssen 14:00 en 17:00), waren we nog verplicht om wat uit te rusten op een terras van een café!

 's Avonds in ons favoriete café om de hoek nog een terraske gedaan. Da ga ik morgenvroeg aan mijn gat voelen was een gedenkwaardige uitspraak van ons mams.

16 Oktober 2017

Ons mams is genezen na een goede nachtrust en 4 diaree-pillen.

Dus deze morgen alleen een tas thee en een coca-cola voor ons mams. Wij richting Zaragossa met als tussenstop de Monasteria de Piedra (wat we al eens vroeger gedaan hadden, dit zagen we als we de parking opdraaiden).

Het klooster is gelegen aan een klein schattig dorp Nuévalos, dat op een berg toornt in een kwasie volledig opgedroogd stuwmeer (Embalse de la Tranquera)

Na bezoek aan café 'El Cazador' (de jager) trokken wij naar onze volgende tussenstop Calatayud.

 In Catalayud vindt ge de sporen van de Moren in de vorm van de toren van Santa Maria.

Dan maar vlug naar Zaragossa waar we een appartement hebben gehuurd voor 4 dagen ('t is onze 4de keer al) - Los Girasoles (de zonnebloemen) - EIZASA.

15 Oktober 2017

Vanmorgen richting Guadalajara gereden, eerst via Lupiana op zoek naar een klooster en een klein dorpje met een mooi café.

Café direct gevonden, in Lupiana wonen 200 mensen en zijn er 3 cafés, toch een mooi gemiddelde vind ik zo.

Klooster ligt op 2 km van het dorp en is enkel te bereiken via een voor 4x4 prachtige weg, voor ons is dat dus geschok en gedaver. Aan de poort hangt een mooie bord met in schattig Spaans dat enkel op maandag tussen 9 en 14u bezoek toegestaan is. Dat klein detail stond niet in de reisgids. Wij dus verder naar Guadalagara, wat met zijn 60.000 inwoners al een mooie stad is.

Een ander voordeel van zo'n gehandicapten-kaart is dat je op zo van die mooie plaatsen mag staan dicht bij het centrum, dus dicht bij de cafés ....

Na een kort verblijf in Guadalagara terug naar Alcala, daar moest er nog een foto gemaakt worden met Don Quichotte en zijn helper Sancho Panza. Ons mams vond dat ik beter stond naast de helper!?

Momenteel zit ik hier met ons mams ziek in bed, hopelijk is't morgen uitgewerkt want dan trekken we naar Saragozza.

Planning ziet er nu zo uit:

16-20 Okt Saragozza
20-22 Okt LLeida
22-24 Okt Seu d'Urgell
24-25 Okt ergens in Fr
25 of 26 Okt thuis

14 Oktober 2017

Onderweg naar Alcala nog een paar kleine dorpjes aangedaan o.a. Belinchon voor de gebruikelijk Café con leche y Brandy.

Alcala de Henares is een oude stad, getuige zijn de vele nog intacte gebouwen. Naast de oudste universiteit (16de eeuw) en vele andere gebouwen uit die periode is hier ook het geboortehuis van Cervantes (Don Quichote).

De Parador waar we verbleven is deels ondergebracht in een oud gebouw dat dienst deed als studentenrestaurant en deels een ultramodern nieuw gebouw.
Parador de Acala de Henares

Eén voordeel heb ik al, met de gehandicapten-kaart kan je in de paradors gratis parkeren (anders 12€/dag).

In de namiddag hebben we een Deens café gevonden waar je 'pølsers' kon eten. Eén variant heet 'perrito caliente' (vrij vertaalt 'hot dog') en dat recht tegenover het geboortehuis van Cervantes!

In het centrum kan je over de koppen lopen op zaterdag en zondag. Wij wat mee gekuierd en op een vroeg uur (19:30) al kunnen eten bij een Mexicaan.

13 Oktober 2017

Albacete is volgens onze reisboek de saaiste stad van Spanje, wat gisteren ten overvloed werd bewezen wanneer we op zoek waren naar een eetgelegenheid. Na een halfuur zoeken zijn we dan maar onverricht ter zake teruggekeerd naar de Parador en hebben we daar in de bar iets klein genuttigd.

Na het ontbijt zijn we richting Alcala del Jugar gereden, dit kleine dorpje is tegen de rotswanden van de Rio Jugar gebouwd en is echt de moeite om te bezichtigen.

Dan richting Jorquera gereden langs de oever van de Rio Jugar. De door de tijd ge-erodeerde klakstenen vallei is een natuurfenomeen. Hier en daar zijn er zelfs huizen in de kalkstenen rotswand ondergebracht.

Nergens zijn de wegen zo kaarsrecht als in La Mancha, zo ver het oog ziet is de weg recht met af en toe een dip er tussen.

5 Oktober

Omdat we het één van de mooiste Paradors vonden die we ooit bezochten hebben we een tussenstop van 1 dag in de Parador van Almagro ingelast.

Om daar te geraken zijn we van Logroño over Soria en Madrid gereden. De weg naar Soria is nog steeds een nationale we van zo'n 100 km, het grote verschil met vroeger is dat je het stuk voor Soria niet over maar door de berg kunt. Het was vroeger gekend als een zeer gevaarlijke route met tal van s-bochten.

Tussenstop in Almazan, ik was Chris er bijna kwijt!

Almagro ligt vlak bij Ciudad Real, de hoofdplaats in de gelijknamige provincie van de Regio Castilia-la-Mancha. Het bezit één van de grootste Plaza Mayor er is niet veel te bekennen, maar de Parador is wondermooi ingericht.

12 Oktober 2017

Onze laatste dag in Benidorm zit erop, ge moet het meegemaakt hebben om te beseffen hoe goed wij het nu hebben.

Wij checken-uit en begeven ons naar de Parador van Albacete (ergens tussen Alicante en Madrid), zo'n 210 km rijden.

Eerste tussenstop is een wegcafé vol met vliegen, de bediening wordt er gedaan door een 4-tal 20-jarige schonen. Achteraf blijkt de zaak ook naast cafe en restaurant een club te zijn (bij ons zeggen ze een hoerenkot).

Tweede tussenstop is Chinchilla (op zo'n 20 km van Albacete). Een dorpje om zeker nog eens te bezoeken. Toen we eraan kwamen was alles nog vrij rustig om de Plaza de la Mancha. Maar een halfuur later was de misviering gedaan en kon je nergens meer een plaats bemachtigen op de terrassen van de cafés. Het is vandaag immers de 12de Oktober, de nationale feestdag van Spanje.

Later komen we aan in de Parador van Albacete, blijkt een zeer geïsoleerde en rustgevende parador te zijn, in de wijde omgeving is er geen ander gebouw te bemerken. Net iets dat we nodig hebben na de zware dagen die we achter de rug hebben ;-)

Parador-de-albacete

11 Oktober 2017

Het Gran Hotel Delfin blijkt een voltreffer, het ontbijt bevat een veelzijdige lijst van lekkernijen. Naast de dingen waar je zoal aan gewend bent geraakt in ons luilekker leven zoals eieren met spek, champignons, ajuin, pepers, bevat het hier ook nog cava en wel 10-soorten desserten.

Na een overvloedig ontbijt trekken we uit Benidorm naar Altea, een klein(er) en charmant stadje naast Benidorm.

Voor het avondmaal hebben we ons laten overhalen door de receptionist om half-pension te nemen, inclusief wijn en water komt het neer op 10€/persoon/dag. Iets waar we achteraf zeker geen spijt van hebben.

Hierna nog wat foto's van Benidorm.

10 Oktober 2017

Weeral een dag bijna voorbij.

Deze morgen nog in Mojacar, nu via Lorca (waar we 3 jaar geleden verbleven in de Parador) naar Benidorm. Het aantal appartementsblokken en hotels overstijgt de 300 en dit allemaal op een paar vierkante km. We hadden niks op voorhand geboekt en ik was bijna klaar om Chris te overtuigen om ergens anders naar toe te gaan, wanneer we dan toch nog een kamer vonden in Hotel Delfin.

Een 4 sterren hotel met een mooi zwembad en aan het strand van de Costa Blanca.

9 Oktober 2017

De dag gestart met een koninklijk ontbijt, de naam Paradores waard. Op het in de zon overgoten terras van het restaurant met zicht op zee.

Vandaag stond in het teken van de enige nog overblijvende grote woestijn in Europa (ten oosten van de Sierra Nevada). Na een tocht van een uurtje over een nationale weg belegerd door trucks kwamen we aan in het dorpje 'Tabernas'. Nog geen woestijn gezien, dus wij maar een café binnen om ons te wapenen.

4km verderop ligt een western stadje waar vroeger films werden opgenomen met o.a. Jules Bruner (de kale revolverheld). We worden eerst via een zandweg 2km verder naar de ingang van het western stadje geloodst. Daar vraagt men 20€ per inzittende voor toegang tot het domein.

Wat is er zoal te zien vraag ik. Naast een film die je kan bekijken om14h30 en 17h30, kan je genieten van een parade met een aantal pseudo-revolverhelden, kan je genieten van het bouwvallige dorp en van de tipi's, kan je eten in hun restaurant. Als je nu neen zegt moet je die 2km over het zandpad terug afleggen t.t.z.een klein uur rijden voor niets.

We beslissen dan toch maar op hun invitatie niet in te gaan. En hebben bijgevolg ook geen foto's.
Erger nog is dat we de ganse weg van ongeveer 50 km naar Mojacar moeten opnieuw doen, en is was niet veel te zien!

We beslissen dan maar het stadje Mojacar zelf te bezoeken, majestueus gelegen op een bergflank. Met een enorm hotel als een soort van baken in deze woestenij. Na een korte maar stijle tocht van 800m zien we dat het hotel al jaren gesloten is... Het dopje zelf is de moeite met zijn aaneenschakeling van winkeltjes en zijn sixties-café. Een rots in de branding.

8 Oktober 2017

Na een goed ontbijt en een goede babbel tegen een koppel uit Amersfoort, zijn we vertrokken uit Nerja richting Mojacar.

Deze morgen vroeg gewekt door de feestgangers uit Nerja, ca. 5:00 AM is het feest blijkbaar gedaan.

Alhoewel het verblijf in Nerja vrij duur was (230€ voor 2d incl ontbijt) was het best gezellig en hebben we er plezier aan beleefd.

Het ganse traject van Motril tot Almeria is 1 kolossale rol plastiek. Blijkbaar is iedereen aan 't overschakelen van toerisme naar groente- of fruitteelt. Waar ze gaan blijven met die plastiek is mij een raadsel en ik denk niet de enige te zijn.
't Is moeilijk te vatten, maar als je 100 km rijdt met aan beide zijden van de weg 1 a 2 km plastiek ...

Iets na 13:00 al toegekomen in Mojacar, de parador ligt aan de zee en is magnifiek.

Dank zij onze Amigo de Paradores-kaart betalen we hier slechts 228€ voor 2 nachten incl ontbijt. De kamer is super met terras.

Dezen avond richting 'Los Carbonares' (stoofvlees) gereden, om in het nationaal park 'Cabo deGata' te komen. Eerste indruk is mooie stranden, tweede indruk is betonnen constructies voor onafgewerkte hotels.

PS. Mijn linkerkant werkt terug mee, met de auto rijden gaat terug vlot alhoewel Chris het hele traject (met uitzondering van parkeren ;-) ) van Nerja naar Mojacar heeft gereden.